Το νησί με τους καθρέφτες

Άμμος "...κατέληξα να αναρωτιέμαι τι άραγε έμεινε γραμμένο σε εκείνη την άμμο των γραμμένων λέξεων που έβαλα στη σειρά κατά τη διάρκεια της ζωής μου, σ' εκείνη την άμμο που τώρα μου φαίνεται τόσο μακρινή από τις παραλίες και τις ερήμους της ζωής." (Ίταλο Καλβίνο, "Η συλλογή της άμμου").

Βυθός Ελάχιστοι από το μπούγιο που έφερνε το καϊκι ως την ακτή ρίσκαραν να σκαρφαλώσουν τα κατσάβραχα κι έτσι στο ακρωτήρι με τις σπηλιές κολυμπούσαν λίγοι προνομιούχοι. Η μαλακία ήταν ότι εκείνη τη μέρα το ρεύμα έφερνε στον κολπίσκο τους κάθε λογής σκουπίδια από το Αιγαίο. Εκείνο το μαύρο πράγμα δίπλα στον βράχο, έμοιαζε με ρούχο. "Θα έλεγα ότι ήταν κάποιος που χαζεύει τον βυθό με μάσκα. Μπα, δεν μπορεί να είναι γιατί δεν έχει μάσκα. Θα είχε σκάσει τόση ώρα με το κεφάλι μέσα", σκέφτηκε. "Τελικά μπορεί να είναι καμιά σακούλα. Ηλίθια σκουπίδια, αν δεν σιχαινόμουν, θα κολυμπούσα ως εκεί να δω τι σκατά είναι..." Στην ταβέρνα μετά, άκουσε να λένε ότι το σκάφος που έφευγε πήγαινε τον γιατρό για να μαζέψει το πτώμα που βρέθηκε εκεί. Το έψαχναν από το πρωί που συγκρούστηκαν τα σκάφη με τους λαθρομετανάστες. Τώρα έμενε να βρουν και το κεφάλι του.

Δαίμονες Θα τους έφτανε μια χαραμάδα για να τρυπώσουν σαν κλέφτες τη νύχτα, για να ξαναφύγουν με το πρώτο φως της μέρας. Όμως εμείς τους αφήνουμε την πόρτα ανοιχτή, ώστε να αρκεί να την σπρώξουν για να καθίσουν στην κεφαλή του τραπεζιού, να απλώσουν τα πόδια στον καναπέ, και τελικά να φύγουν όταν θα έχουν ξεστρώσει και το τελευταίο κρεβάτι.

Ελάττωμα "Εγώ λέω να της κάνουμε την χάρη". "Α, για να σου πω... Δεν μπορεί η καθεμία να ζητάει ένα προϊόν και μετά να το επιστρέφει ζητώντας άλλο. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που ακόμα περιμένουν την εκτέλεση της παραγγελίας τους. Αν ξαναπάρει, πες της να μην είναι αχάριστη και να κρατήσει ό,τι της στείλαμε". "Δεν νομίζω ότι είναι αχάριστη. Αν την άκουγες στο τηλέφωνο, θα καταλάβαινες ότι δεν είναι. Απλά θέλει κάτι λιγότερο σφιχτό". "Δεν με νοιάζει. Περιμένει κι άλλος κόσμος. Φέρε την επόμενη αίτηση και αυτήν βάλτην στα διεκπεραιωμένα". Ο υπάλληλος άνοιξε τον φάκελο της αίτησης με κωδικό 3698422G71C009 και συμπλήρωσε την αναφορά: "Η παραλήπτρια του προϊόντος "αγκαλιά" υπ' αρίθμ. 4.835.101 αιτήθηκε αντικατάστασής του επικαλούμενη ελαττωματική συμπεριφορά του. Ανέφερε ότι το προϊόν προσπάθησε να την πνίξει κατ' επανάληψη. Ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων, η Υπηρεσία απορρίπτει το αίτημα."

Ζωή "Η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς αλλά αυτή που θυμάται, όπως την θυμάται για να την διηγηθεί." (κάπου το διάβασα, δεν θυμάμαι πού)

Ηρώδης "Αποχώρησαν, οι θεοί, την ημέρα της παράξενης παλίρροιας. Όλο το πρωί, κάτω από ένα γαλακτώδες στερέωμα, τα νερά στον κόλπο φούσκωναν ολοένα, ανέβαιναν σε ανήκουστα ύψη, τα μικρά κύματα πάλι διαβάζεις; γλιστρούσαν αθόρυβα πάνω στην ξεραμένη άμμο που επί χρόνια δεν είχε γνωρίσει άλλη υγρασία λέω, πάλι διαβάζεις; δεν καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο ενδιαφέρον να διαβάζεις συνέχεια... εκτός από την βροχής κι έγλειψαν μέχρι και τη βάση των αμμόλοφων. Το σκουριασμένο κουφάρι του φορτηγού πλοίου που είχε εξοκείλει στην άλλη άκρη του κόλπου, πάει τόσος καιρός πότε θα πάμε στη θάλασσα; εγώ το ήπια το γάλα μου που ούτε θυμάται πια κανείς μας πότε, μου λες τώρα γιατί φυσάει; θα πρέπει να πίστεψε ότι του δινόταν μια δεύτερη ευκαιρία καθέλκυσης. μου τη δίνει όταν φυσάει Δεν επρόκειτο να κολυμπήσω ξανά είπες ότι θα παίζαμε με τα κουβαδάκια. έλα να παίξουμε με τα κουβαδάκια ύστερα από εκείνη τη μέρα. Τα θαλασσοπούλια έκρωζαν τα βαριέμαι τα κουβαδάκια. θέλω να παίξουμε ρακέτες. γιατί ήρθαμε σε παραλία με πέτρες; κι εφορμούσαν ανεπηρέαστα, καθώς φαίνεται, γιατί έχεις το σελιδοδείκτη εκεί; πριν τον είχες πιο κοντά στο τέλος; αυτό σημαίνει ότι έχεις πιο πολλά να διαβάσεις; από το θέαμα εκείνου του τεράστιου ξέχειλου βαθουλώματος μου τη δίνει που έχει τρύπες η άμμος. δεν μπορώ να ξαπλώνω εδώ. ίσιωσέ μου την άμμο που διογκωνόταν σαν μελανή φλύκταινα, εκπέμποντας μια κακοήθη λάμψη. Εκείνη τη μέρα, γιατί διαβάζεις πάλι; πόσα λεπτά θα διαβάσεις ακόμα; σε ποια σελίδα διαβάζεις τώρα; σε ποια γραμμή κοιτάς; σε αυτή; ή στην από κάτω; τελειώνει η σελίδα; είχαν μια αφύσικη λευκότητα εκείνα τα πουλιά. Τα κύματα απόθεταν μια δαντέλα πεινάω λασπερού βαριέμαι κίτρινου κατουριέμαι αφρού θέλω κακά στο χείλος του νερού. Ούτε ένα πανί δεν λέκιαζε τον απέραντο ορίζοντα. δεν πάω να κολυμπήσω. είναι κρύα η θάλασσα. γιατί είναι συνέχεια κρύα η θάλασσα; Δεν θα ξανακολυμπούσα, όχι, ποτέ ξανά.

Κάποιος μόλις περπάτησε πάνω από τον τάφο μου. Κάποιος."

(Τζων Μπάνβιλ, "Η θάλασσα" & μια μικρή αντανάκλαση, "πώς-πηδάμε-την-μανούλα-στις διακοπές-και-στην-παραλία")

Κραχ Σε οριακό σημείο έφτασε η διεθνής χρηματιστηριακή αγορά, όταν εκατομμύρια επενδυτές αγόρασαν μαζικά μετοχές φούσκες, παρασυρμένοι από παραπλανητικές πληροφορίες, οι οποίες έστρεψαν το επενδυτικό ενδιαφέρον σε αδιέξοδες σχέσεις, υποσχέσεις χωρίς πραγματικό αντίκρισμα, έρωτες δίχως αύριο. Ευτυχώς, την ύστατη στιγμή, το κραχ απετράπη χάρη στις επιδέξιες διορθωτικές κινήσεις των έμπειρων θεσμικών επενδυτών, που επενέφεραν την ομαλότητα στην αγορά, υποδεικνύοντας στους επενδυτές πώς να ερωτεύονται χωρίς ρίσκο, κάτι που βέβαια δεν μπορεί να εγγυηθούν οι προηγούμενες αποδόσεις, ούτε είναι διασφαλισμένο για τις μελλοντικές.

Λίγο "Ta oraia diarkoun ligo". "Arkei pou symvainoun..." Εκείνος μιλούσε για το σπάνιο χιόνι, που μόλις είχε λιώσει. Εκείνη αποκρινόταν για την σπάνια αντάμωση, που μόλις είχε τελειώσει.

Μολύβι "Ξύπνα, πρέπει να σου πω κάτι". "Μα, είναι ανάγκη τώρα; Έβλεπα κι ένα όνειρο..." "Κι εγώ ένα όνειρο έβλεπα. Και πρέπει να το γράψω τώρα, γιατί μέχρι το πρωί θα το έχω ξεχάσει". "Γαμώτο, ώρες ώρες βλαστημάω την ώρα και τη στιγμή που διάλεξες εμένα ανάμεσα σε τόσα μολύβια για να βάλεις στο κομοδίνο."

Νύχτες smsex: (το), ουσιαστικό: ερωτική περίπτυξη που επιτυγχάνεται μέσω τηλεφωνικής συσκευής, με ανταλλαγή γραπτών μηνυμάτων σεξουαλικού περιεχομένου.

Ξερόχορτα Επιστρέφοντας από την πρώτη βόλτα στην θάλασσα, που είχε ξεχάσει πως ήταν και πώς πάνε ως εκεί, έσκυψε, χωρίς να καταλάβει κανείς πώς το κατάφερε δίχως να σωριαστεί άγαρμπα και δίχως να τους αναγκάσει να τον σηκώσουν από κάτω για άλλη μια φορά, έσκυψε λοιπόν και έκοψε με το χέρι μια χούφτα ξερόχορτα που είχαν φυτρώσει μπροστά στην είσοδο, όχι γιατί τον ενοχλούσαν να περάσει αλλά γιατί έτσι, γιατί το χέρι του θυμήθηκε όλα τα προηγούμενα καλοκαίρια που είχε περάσει ξεχορταριάζοντας τον κήπο του σπιτιού, ενός σπιτιού που τώρα είχε ξεχάσει ποιανού ήταν και πώς πάνε ως εκεί, και το χέρι ζήτησε από τα τελευταία ζωντανά κύτταρα του εγκεφάλου του να του επιτρέψουν να κόψει άλλα λίγα, ίσως τα τελευταία, μάλλον τα τελευταία.

Ολυμπία

Υπομονή Υπομένουμε, όχι πάντα από ανάγκη αλλά κάποτε και από αγάπη.

Φιλαλήθεια Γαμώτο, πάλι λάθος έστριψα...

...του μπι κοντίνιουντ...

Βγήκε από τον δρόμο και κατευθύνθηκε προς την αμμουδιά. Το καϊκι την περίμενε στην ακτή, κι ο καπετάνιος με σηκωμένα τα μπατζάκια ήταν έτοιμος να πηδήξει στο νερό για να την υποδεχτεί.

Χωρίς να μειώσει το βήμα της, γύρισε για μια στιγμή προς τα πίσω και κοίταξε τα φώτα της Mirrorsland να χάνονται όλο και περισσότερο όσο εκείνη πλησίαζε στην θάλασσα. Σκέφτηκε να γυρίσει πίσω, να μην αφήσει το νησί ακυβέρνητο αλλά η ομίχλη σκέπασε αμέσως εκείνο τον τελευταίο δισταγμό. Αναρωτήθηκε αν έπρεπε να τους είχε αποχαιρετήσει έναν έναν αλλά, όχι, ούτε γι' αυτό μετάνιωνε. Είχε προτιμήσει να φύγει χάραμα, για να τους χαρίσει ένα αναπάντεχο ξύπνημα χωρίς την παρουσία της.

Εκείνος της πρόσφερε το χέρι του και την βοήθησε να ανέβει. Το ταξίδι ήταν μπροστά τους. Στο τελευταίο βλέμμα που έριξε πίσω, της φάνηκε πως κάτι σάλευε στην καρδιά του νησιού. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι όλοι περίμεναν κρυμμένοι πίσω από τα μισοσκότεινα παράθυρα. Την στιγμή που το καϊκι σβήστηκε απ' τον ορίζοντα, ξεκίνησε το πάρτυ.