Χμ... Σαν κάτι να γιορτάζουμε, ε;
Η αλήθεια είναι ότι το blog έχει γενέθλια.
Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι το μόνο που μπορώ να γιορτάσω απόψε είναι ότι κατάφερα να στρωθώ να γράψω το επετειακό ποστ λίγο πριν εκπνεύσει η μέρα. Ο εορτασμός του δεύτερου σημερινού επιτεύγματος, του γεγονότος ότι σφουγγάρισα το μισό σπίτι, ματαιώνεται μπροστά στην θέα ενός λόφου από τρία πλυντήρια σιδέρωτα.
.
Είχα σκεφτεί να γράψω διάφορα σήμερα σαν απολογισμό, αλλά όσο πλησίαζε η κρίσιμη τούτη ώρα, φαίνονταν όλα ασήμαντα. Κι επειδή με πονάει και η πλάτη μου, ξεχάστε το. Τελικά το μόνο επείγον και αποκαλυπτικό από όσα εξακολουθώ να θέλω να μοιραστώ μαζί σας, είναι αυτό:
Μου τη δίνει το ψευδώνυμο "μια αντανάκλαση".
Μου τη δίνει και το να λένε το blog μου "το νησί με τους καθρέφτες".
Ολόκληρη λίστα είχα κάνει. Απορώ πώς κατέληξα σε αυτά. Απορώ και με εσάς που εξακολουθείτε να έρχεστε εδώ μέσα.
Φυσικά, μπορώ να φανταστώ την "ας πρόσεχες" έκφραση του xkont όταν θα διαβάζει αυτή την εξομολόγηση. Ολόιδια με εκείνη που παίρνει όταν του λέω για το template που θα ήθελα να έχω και μου τρίβει στα μούτρα το γεγονός ότι δεν μετέφερα το blog στο realpeople.com του με τις σούπερ-ουάου υπηρεσίες που θα μου παρείχε. Δεν πειράζει, αποστρέφω την ματιά μου και συνεχίζω.
.
Το θέμα, λοιπόν, είναι ότι αυτό το "μια αντανάκλαση" από ένα "νησί με καθρέφτες", ακούγεται πολύ ΟΚ για εκείνο το κοριτσάκι που καθόταν μόνο του στην αυλή του νηπιαγωγείου επειδή δεν είχε μάθει να είναι κοινωνικό. Ακούγεται ΟΚ για κάποια που έσκιζε όσα έγραφε από σκέψεις που δεν ήταν για το σχολείο ή για την δουλειά επειδή δεν θεωρούσε τίποτα αρκετά καλό.
Δεδομένου ότι ούτε ντροπαλό κοριτσάκι είμαι πια ούτε πίστεψα ποτέ στους ορισμούς περί "καλού", λέω ότι φτάνει πια με την διακριτικότητα και την σεμνότητα.
Ναι, εντάξει, όλοι είμαστε αντανακλάσεις ενός Σολάρις που μπορεί και να μην επισκεφτούμε ποτέ στ' αλήθεια. Αλλά μέχρι να μας ρουφήξει ο ωκεανός του, ας παραμυθιαστούμε ότι μπορεί να μεταφέρουμε κάτι παραπάνω από τυχαίες δέσμες φωτός στο σύμπαν.
.
Όπως καταλαβαίνετε, ο Τσε Γκεβάρα έχει ξυπνήσει μέσα μου, έχει βουτήξει την Άννα Καρένινα απ' το λαιμό και προσπαθεί να τη πνίξει. Αυτή τη φορά λέω να μην την βοηθήσω.
.
Μη με ρωτήσετε πώς θα ήθελα μετονομάσω το blog ή τον εαυτό μου. Έχω άλλα ζητήματα να λύσω αυτή την εποχή. Και είναι και τα σιδέρωτα.
.
Άντε, και του χρόνου, με υγεία.
Τούρτα δεν έχει. Το ντεκόρ της επετειακής φωτογράφησης έχει ήδη καταναλωθεί.
.
